Vega magazine
Eindelijk was het dan zover, de lancering van Vega magazine op -heel toepasselijk- Wereld dierendag. Mijn excitement begon al bij het allereerste persbericht een aantal weken geleden: helemaal in de stijl waar ik van hou. Stijlvol, kleurrijk, maar toch chique. Er werd helaas nog niet veel bekend gemaakt. Ja, dat het een magazine wordt voor vegetariërs en flexitariërs met veel fair fashion, food en beauty en dat de hoofdredacteur Debby Gerritsen is, maar dat was het wel zo’n beetje.
Ik ben zelf geen vegetariër, want ik eet wel vis, maar ik laat sinds enkele maanden het vlees staan. Ik reken mezelf tot de steeds groter wordende groep flexitariërs. Door mijn eigen bewuste levensstijl en door mijn website ben ik veel bezig met food, fair & future en ik vind het daarom super dat er zo’n mooie nieuwe inspiratie bron is bijgekomen. Want wow, wat staan hier mooie dingen in… En dan heb ik het niet alleen over de producten, maar vooral over de mooie interviews met o.a. Renske de Greef, Moby en Alicia Silverstone, het achtergrondverhaal over de historie van het vegetarisme en de column van Jort Kelder.
Dit blad inspireert en zorgt voor verandering, dankjewel Debby!
Je kunt het blad online bestellen via de website €7,95, maar ook downloaden voor je Ipad €6,99.
Website | Vega magazine
Tags: debby gerritsen, flexitariërs, leon verdonschot, vega magazine, vegetariërsPosted in: Other,





Fijn blad he! Het geitenwollensokkenimago is er nu wel af. Minder vlees eten is hip!
Heel fijn blad! Leuke dingen heb je ook geschreven Elles!
Beste mensen, Donderdag 13 oktober 2011
Ik kreeg het blad Vega toegestuurd en zag er aardige dingen in staan, maar werd onaangenaam getroffen, want waarom zo’n dik glossy pakket bladzijden, Amerikaans aandoend. Dat kost veel grondstoffen en is niet echt in de lijn van veg. mensen, die toch ook graag beter omgaan met het milieu! Op het omslag een portret van een ontembare feeks, althans ze vindt zichzelf blijkbaar erg interessant met haar zwoele blik en knalrode lippen. En dan beweert ze verlegen te zijn….
Maar liefst 8 bladzijden worden gewijd aan deze jongedame. Er zijn duizenden mensen zoals zij, niets bijzonders dat ze nu en dan geen vlees eet. Ze is geen vegetariër, dat is duidelijk. Wat moet je met een interview als dit!
Het hele tijdschrift staat vol behaagzieke vrouwen en stoere mannen. En fotomodellen met verveelde blik. Het is een opluchting om daartussen nu en dan een bescheiden oogopslag te zien…
Waarom alles in een popie-jopiesfeer, om maar zo populair mogelijk te willen zijn?
Waarom mensen aan het woord te laten die na enige tijd weer vlees zijn gaan eten?
Hoe kun je nu eerst kiezen voor vegetarisme omdat je het o.a. vreselijk vindt wat dieren wordt aangedaan en vervolgens kan dat je blijkbaar niet meer schelen en vind je je tong en buik belangrijker. Als dat geen verraad is…..
Vervolgens stuit ik op een bladzijde met vrouwen en mannen die zo nodig gekwalificeerd moeten worden als zijnde “”sexy”". Wat is dat voor iets idioots!!
Waarom mensen selecteren naar de behoefte om seks met ze te willen hebben omdat ze er opwindend uit zouden zien. Walgelijk. Ik selecteer mensen liever op hoe ze overkomen qua echtheid en oprechtheid. En daar kan ik wel een rijtje van opnoemen, die ook gelukkig ook in het blad staan.
Eerlijk gezegd vind ik het een blad waar ik me voor zou generen het aan vrienden voor te stellen.
Ik denk dat zo’n blad eerder afstoot, omdat het JUIST ruimte geeft aan die popie-jopie sfeer. Jammer!
Sanomedia waaraan het vegablad is uitbesteed heeft notabene in de verkoopinfo. wit zeehondenbont….
Gezeur over wollen sokken ben ik ook zat. Het is afgeven op een generatie die de eerste stap heeft gezet naar vernieuwing!
Nee, ik vind het blad geen juiste opzet hebben. Jammer!
M. van Dam, schrijfster over veg.